Vintage seyahat posterleriyle dekorasyon: oda oda bir rehber

Bir seyahat posterinin tek işi vardı: yağmurda, yirmi metreden, istasyonun önünden geçen insanı durdurmak. Formun her özelliği bu işten türedi — düz renk alanları, tek güçlü figür, caddenin karşısından okunan yazı. Yüz yıl sonra, bir vintage posterin duvarı bu kadar rahat taşımasının sebebi de aynı mühendislik. Poster incelenmek için asılmaz; kapıdan girerken hissedilmek için asılır.

Bu “kapı mantığı”, hangi posterin nereye ait olduğunun da en iyi pusulası. Oda oda gidelim:

Antre: kalkış panosu

Antre, bir evin en poster biçimli alanıdır — orada oturmazsınız, oradan geçersiniz; yani inceleme isteyen bir eser değil, tek bakışta çarpan tek bir görsel ister. Demiryolu afişlerinin yeri tam olarak burası: kapının yanına asılmış uzun dikey bir afiş, evden her çıkışta bir yolculuk vaadi gibi okunur. Seyahat posterlerinin çoğu zaten dikey basılmıştır — istasyon sütunları ve ilan tahtaları için üretildiler — ve bu format, kapı yanı duvarın biçimiyle birebir örtüşür.

Burada bir büyük dikey, üç küçükten iyidir. Oturma odasına asacağınızdan biraz daha yükseğe asın: bu duvar ayakta ve hareket halinde okunur.

Salon: tek çapa, sıcak ya da soğuk

Kanepenin üstünde eski kural geçerli: eserin genişliği kanepenin kabaca üçte ikisi kadar olmalı — tek büyük poster ya da yan yana bir çift. Posterde asıl belirleyici olan ise sıcaklık. Riviera afişleri tasarım gereği sıcaktır — o kağıtlar kelimenin tam anlamıyla güneş satıyordu — ve krem, kiremit ve ahşap tonlu odalara o ısıyı taşırlar. Alp afişleri ise soğuk çalışır: göl mavileri, kar beyazları, gri kanepelere ve açık duvarlara yakışan buzul yeşilleri.

Önce sıcaklığı seçin, kasabayı sonra. Sıcak tonlu bir salona Menton’u ya da soğuk tonluya bir Davos kışını asan pişman olmaz; pişmanlık, odanın paletiyle kavga eden posterdedir.

Çalışma odası: tek figür, tek espri

Çalışma odaları dünyanın en kötü duvar sanatını toplar — motivasyon yazıları, jenerik silüetler. Panzehir 1900 civarı Paris’te icat edildi: Cappiello’nun düz koyu zemin üzerindeki tek figürü. Çikolata için şaha kalkmış kırmızı at, kadeh kaldıran yeşilli kadın. Bu afişler tek kelime etmeden esprilidir ve koyu zeminleri, büyük karanlık bir tablonun aksine odanın ışığını yutmadan masanın arkasında durur.

Bir tane yeter. Cappiello, sessiz bir odadaki tek gürültü olmak ister.

Mutfak ve yemek odası: iştah resimleri

Aperitif ve yiyecek afişleri — bisküvi, şampanya, kakao — insanı acıktırmak için yapıldı ve bu hünerlerini kaybetmediler. Burada küçük formatlar çalışır: mutfaklarda tam boy bir afişin isteyeceği bakış mesafesi nadiren vardır; tezgah üstüne asılmış mütevazı çerçeveli bir baskı, dolabın yanına sıkıştırılmış dev bir posterden daha çok iş görür. Yüz yıllık iştah mühendisliği kahvaltıda hâlâ çalışıyor.

Yatak odası: sessizleri seçin

Her seyahat posteri size tam sesle bir şey satmaya çalışmaz. Göl sahneleri ve kar alanları — alacakaranlıkta bir Alp kıyısı, üzerinde iki küçük figür olan beyaz bir yamaç — aynı dönem havasını çok daha alçak bir perdeden taşır. Özellikle göl konulu Alp afişleri yatak odası duvarlarını en iyi anlamda daha geniş ve daha serin gösterir. Gazino afişlerini buradan uzak tutun; insanları uyanık tutmak için tasarlanmış bir posterin altında kimse iyi uyumaz.

Üçlü duvar formülü

Misafirlerinize yıllardır koleksiyon yaptığınızı düşündürten o klasik görünümün formülü katıdır ve uymaya değer:

Üç poster. Tek iplik. Aynı çerçeve. Aynı boyut. Tek sıra.

İplik bir bölge olabilir (üç İsviçre kasabası), tek bir şirket olabilir (aynı demiryolunun üç afişi) ya da tek bir sanatçının eli (üç Cappiello figürü). Kürasyon hissini veren şey bu disiplindir; üç alakasız poster üç ayrı çerçevede dağınıklık olarak okunur. Tek sıra halinde, çerçeveler arasında bir el genişliği boşlukla, merkezler göz hizasında asın.

Ve canımızı verircesine savunacağımız tek kural: posterle tablo reprodüksiyonunu aynı duvara karıştırmayın. Monet fısıldar, poster bağırır — yan yana ikisi de kaybeder.

Çerçeve ve format, kısaca

Poster grafik bir nesnedir; grafik gibi çerçeveleyin: ince siyah metal ya da açık naturel ahşap. Varaklı altın çerçeve asla — yaldız tabloların hakkıdır. Kenarsız (paspartusuz) asmak döneme sadıktır ve genelde daha güçlü durur; çok yüksek sesli bir afişi oda gerektiriyorsa beyaz paspartu sakinleştirebilir.

Formatlara gelince: güvendiğiniz bir çerçeveci varsa rulo poster en ekonomik kapıdır — posterlerimizin çoğu uzun dikeydir ve büyük boylarda yerinde çerçeveletmek çoğu zaman daha hesaplıdır. Cam arkasında çerçeveli kağıt, asmaya hazır klasik yoldur. Kanvas, düz litografilerden çok boyamsı yüzeylere yakışır; posterlerde çoğu insanı kağıda yönlendiririz. Dört formatın dürüst karşılaştırması baskı format rehberimizde; her ilan tüm seçenekleri kendi para biriminizde gösterir.

Son bir not — çünkü net bir duvarla bulanık bir duvar arasındaki sessiz fark budur: düz renk alanları affetmez. Bir seyahat posteri dört-beş büyük katı renk kütlesidir ve kaynaktaki en ufak yumuşaklık poster boyutunda anında görünür. Bu yüzden bulabildiğimiz en güçlü taramalardan çalışıyoruz ve sattığımız her afiş tarihi ve atfıyla birlikte listeleniyor; koleksiyonun tamamı frofyprint mağazamızda. Posterler caddenin karşısından okunmak için yapıldı. Sizin duvarınızda, kapıdan bakınca, hâlâ öyle okunmalılar.